Erdem’e…

Kış rüzgârları hüznüyle içime doluyor. Çok ışıklı gemiler geçiyor iskeleden. Uzaklarda sönük lambalı balıkçı tekneleri azgın dalgalar arasında bata çıka yol alıyor.

Akşamın karanlığı içinde yürüyorum. Deniz hırçın dalgalarını yürüdüğüm kaldırıma ani bir hızla çarpıyor. Islanmamak için uzaklaşıyorum.

Çok özlemliyim yine. Başıboş günlerin gölgesinde benliğimi bulmaya çalışıyorum. Bostancı karşıda ışıl ışıl, bir vapur yanaşmak üzere iskeleye. Vapurdan çıkacağını hayal ediyorum, ellerin ceplerinde, ilk tanışmamız gibi bana gülerek.

Eylül