Anıların, yalnızca anlatan kişi ve çevresini ilgilendirdiği sanılır genellikle. Bence bu bir yanılgıdır. Anılar, belirli bir zaman kesitinde yaşanmışlıkları, mekânları, ilişkileri, olayları ve sonuçlarıyla dile getirir. Bunun, aynı veya farklı dönemlerde benzer yollardan geçmiş, benzer olgu ve olaylarla karşılaşmışlar için anı tazeleme, kıyaslama; dönemi ve yaşantısı farklı olanlar için de “başka yaşamlar tanıma” gibi bir özelliği var. Bu bağlamda bir önemli nokta da şu: insanlar genellikle yaşayarak, deneyerek ve bunlardan dersler çıkararak öğrenir. Öte yandan, denir ki “herkes öğrenir ama kendi kesesinden…” Deneme-yanılma yoluyla öğrenmenin bir bedeli vardır; en ucuz öğrenme başkalarının deneyimlerinden edinilendir bence. Anıların okur için, olumlu sonuçlar veren deneyimlerden yararlanma, olumsuzlarından ise
kaçınma gibi bir değer taşıdığına inananlardanım.

                        “Yaşadığım Yıllar, Yürüdüğüm Yollar”, Mehmet Fakıoğlu’nun anıları, yani bir tür kapsamlı yaşam öyküsü. Yarım yüzyılı aşan arkadaşlığımız boyunca bu yılları, bazen birbirimize yakın bazen de uzak yaşadık; yolların bazı bölümlerini de birlikte yürüdük. Bu nedenle anılarının en azından bir bölümünün ortaklarından ve tanıklarından biriyim.

                        Bence en önemli özelliği, içtenlik, açıklık, yalınlık olan ve önemli yaşam deneyimleri içeren “Yaşadığım Yıllar, Yürüdüğüm Yıllar” okunası bir kitap.

Ali Günay